{"id":1524,"date":"2019-05-20T19:44:37","date_gmt":"2019-05-20T17:44:37","guid":{"rendered":"http:\/\/agatakus.pl\/?p=1524"},"modified":"2019-08-05T22:56:16","modified_gmt":"2019-08-05T20:56:16","slug":"farba-znaczy-krew-muzeum-sztuki-nowoczesnej-w-warszawie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agatakus.pl\/?p=1524","title":{"rendered":"FARBA ZNACZY KREW – Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie"},"content":{"rendered":"

„Farba znaczy krew. Kobieta, afekt i pragnienie we wsp\u00f3\u0142czesnym malarstwie” to pierwsza tak obszerna mi\u0119dzynarodowa wystawa malarstwa po\u015bwi\u0119cona tw\u00f3rczo\u015bci kobiet, kt\u00f3rych praktyka przewarto\u015bciowuje stereotypy na temat uleg\u0142o\u015bci i dominacji.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"

TAINTED LOVE \/ oil on canvas \/ 180 x 140 cm \/ 2013 \/ PRIVATE COLLECTION WARSAW<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

[For English version please scroll down]<\/p>\n

Otwarcie wystawy: 7 czerwca (pi\u0105tek), godz. 19:00<\/p>\n

Czas trwania wystawy: 7 czerwca – 11 sierpnia 2019
\nMuzeum nad Wis\u0142\u0105, Wybrze\u017ce Ko\u015bciuszkowskie 22<\/p>\n

Tytu\u0142 wystawy, kt\u00f3ry zaczerpni\u0119to z ksi\u0105\u017cki by\u0142ego my\u015bliwego Zenona Kruczy\u0144skiego, przewrotnie nawi\u0105zuje do popularnego w \u017cargonie my\u015bliwskim okre\u015blenia krwi upolowanego zwierz\u0119cia. Wystawa nie jest jednak opowie\u015bci\u0105 o kobiecym zniewoleniu. Artystki obdarzaj\u0105 bowiem cia\u0142o w\u0142adz\u0105 samostanowienia i proponuj\u0105 afirmatywn\u0105 wersj\u0119 kobieco\u015bci, opart\u0105 na autonomii i sprawczo\u015bci. Tytu\u0142owa farba staje si\u0119 \u201eciecz\u0105 z trzewi\u201d, lepk\u0105 substancj\u0105, kt\u00f3ra prowadzi tam, gdzie sens si\u0119 za\u0142amuje i rozmywa kategorie w\u0142adzy i uprzedmiotowienia, prowokuj\u0105c pytanie o to, kiedy patrzymy, a kiedy odwracamy wzrok.<\/p>\n

Z pocz\u0105tkiem lat 90. trzecia fala feminizmu wprowadzi\u0142a nowy, niekiedy autoironiczny, nieskr\u0119powany i ekshibicjonistyczny ton dyskusji na temat wizerunk\u00f3w kobiet w kulturze, ich r\u00f3l spo\u0142ecznych, pragnie\u0144, fizjologii ich cia\u0142, to\u017csamo\u015bci. Wystawa pokazuje, \u017ce \u2013 pomimo post\u0119puj\u0105cej cyfryzacji i dematerializacji poprzez media spo\u0142eczno\u015bciowe \u2013 malarstwo, tak silnie osadzone w ciele, jego rozkoszach i traumach, pozostaje wyj\u0105tkowo sugestywnym medium do reprezentacji ludzkiego do\u015bwiadczenia. Dzi\u0119ki swej afektywnej i performatywnej charakterystyce, malarstwo jawi si\u0119 przede wszystkim jako skok w pod\u015bwiadomo\u015b\u0107 i praktyka s\u0142u\u017c\u0105ca do refleksji nad tym, co wyparte, perwersyjne, wstydliwe, obj\u0119te zakazem. Wsp\u00f3\u0142czesne malarki coraz cz\u0119\u015bciej tworz\u0105 obrazy prywatne i oparte na introspekcji, nasycone niepokoj\u0105c\u0105 seksualno\u015bci\u0105, niekiedy obsceniczne, zuchwa\u0142e, a jednocze\u015bnie niepozbawione humoru czy efekt\u00f3w groteskowych. Afekt s\u0142u\u017cy zaproszonym artystkom do namys\u0142u nad szczeg\u00f3lnym splotem znacze\u0144: nadmiaru, przyjemno\u015bci, ale i do\u015bwiadczenia przemocy, przemocy cz\u0119sto o niejednoznacznym wektorze.<\/p>\n

Wystawa prezentuje tw\u00f3rczo\u015b\u0107 polskich artystek w szerszym kontek\u015bcie mi\u0119dzynarodowego malarstwa kobiet, kt\u00f3re mierzy si\u0119 z reprezentacj\u0105 intensywno\u015bci \u015bwiata zewn\u0119trznego i wewn\u0119trznego. Monstrualno\u015bci-lustra, kt\u00f3re \u2013 jak pisze Agata Bielik-Robson \u2013 staje si\u0119 jednocze\u015bnie \u201eokiem Gorgony. Tym, co przera\u017ca, pora\u017ca, zapiera dech \u2013 ale tak\u017ce wzywa, \u017c\u0105da, interpeluje\u201d. W kontek\u015bcie aktualnych przemian spo\u0142ecznych, wysuwanych postulat\u00f3w r\u00f3wnego dost\u0119pu do polityki reprodukcyjnej i seksualnej czy walki z nier\u00f3wno\u015bciami na tle rasowym oraz ekonomicznym, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 malarska kobiet stanowi kluczow\u0105 dzi\u015b refleksj\u0119 na temat przemocy wpisanej w porz\u0105dki widzenia i konsumowania obraz\u00f3w \u2013 tego jak patrzymy, co dostrzegamy i jak inni patrz\u0105 na nas. Nie jest to jednak malarstwo, kt\u00f3re na si\u0142\u0119 instruuje, uprawia publicystyk\u0119 czy poucza \u2013 raczej domaga si\u0119 alternatywnych scenariuszy, a przede wszystkim swobodnej ekspresji i obecno\u015bci mnogich, krzy\u017cuj\u0105cych si\u0119 to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n

Artystki:
\nLena Achtelik, Darja Bajagic, Gosia Bartosik, Kamilla Bischof, Agata Bogacka, Martyna Borowiecka, Agnieszka Brze\u017ca\u0144ska, Chelsea Culprit, Martyna Czech, Olga Dmowska, Angela Dufresne, Isabelle Fein, Viola G\u0142owacka, Penny Goring, Jenna Gribbon, Hyon Gyon, Karolina Jab\u0142o\u0144ska, Katarina Janeckova, Cheyenne Julien, Ewa Juszkiewicz, Irini Karayannopoulou, Allison Katz, Simone Kennedy Doig, Caitlin Keogh, Stanislava Kovalcikova, Dominika Kowynia, Sarah Ksieska, Katarzyna Kuku\u0142a, Agata Kus, Sasa Lubinska, Reba Maybury, Monika Misztal, Magdalena Moskwa, Marta Nadolle, Paulina O\u0142owska, Julia Poziomecka, Christina Quarles, Autumn Ramsey, Megan Rooney, Dana Schutz, Tschabalala Self, Agata S\u0142owak, Paulina Stasik, Frieda Toranzo Jaeger, Alex Urban, Aleksandra Waliszewska, Ambera Wellmann, Issy Wood, Amelie von Wulffen<\/p>\n

Kuratorka:
\nNatalia Sielewicz<\/p>\n

Wystawie towarzyszy publikacja zawieraj\u0105ca teksty Barbary Klickiej, Aldony Kopkiewicz, Natalii Malek, Magdaleny Roszkowskiej, Chrisa Sharpa, Natalii Sielewicz i Macieja Sie\u0144czyka.<\/p>\n

Publikacja mo\u017cliwa dzi\u0119ki wsparciu Krzysztofa Nowakowskiego, Korn Ferry, Heleny Czerneckiej, Fundacji Razem Pamoja, VITKAC oraz Drukarni Perfekt.<\/p>\n

Specjalne podzi\u0119kowania dla Zenona Kruczy\u0144skiego za udzielenie praw do tytu\u0142u wystawy.<\/p>\n

Niekt\u00f3re tre\u015bci prezentowane na wystawie przeznaczone s\u0105 dla os\u00f3b pe\u0142noletnich.<\/p>\n

Wystawa jest dost\u0119pna dla os\u00f3b poruszaj\u0105cych si\u0119 na w\u00f3zku. Pytania dotycz\u0105ce dost\u0119pno\u015bci mo\u017cna kierowa\u0107 pod adresem: muzeumdostepne@artmuseum.pl lub pod numerem (+48) 517-772-108<\/p>\n

***<\/p>\n

„Paint, also known as Blood. Women, Affect, and Desire in Contemporary Painting” is the first large-scale international exhibition devoted to women whose painting practice re-evaluates stereotypes concerning submission and domination.<\/p>\n

The title of the exhibition, borrowed from a book by a former hunter, Zenon Kruczy\u0144ski, marks a perverse reference to a term popular in hunting jargon that stands for the blood of a hunted animal. However, the show does not tell a story of the subjugation of women. The eponymous paint becomes a visceral, sticky matter that leads us towards the point where all meanings collapse. It blurs the categories of power and objectification, thus provoking the question of when do we look, and when do we look away?<\/p>\n

In the beginning of the 1990s, third-wave feminism introduced a new, sometimes self-mocking and ironic, unconstrained and exhibitionist tone in the debate on the images of women in culture, their social roles and desires, the physiology of their bodies, and identity. The exhibition demonstrates that \u2014 despite the advancing digitisation and dematerialisation occurring in social media \u2014firmly embedded in the body, its pleasures, and traumas, painting remains an exceptionally evocative medium for representing human experience. Owing to its affective and performative nature, painting appears primarily as a leap into the subconscious and a practice that serves reflection on that which is repressed, perverse, embarrassing, prohibited.<\/p>\n

Increasingly, contemporary women painters create private and introspection-based pieces saturated with disturbing sexuality; works that are sometimes obscene, audacious, and simultaneously not devoid of humour or grotesque. Affect serves the invited painters to reflect on an extraordinary, intricate network of meaning: excess and pleasure, but also the experience of violence, violence often characterised by ambiguity.<\/p>\n

The exhibition presents the work of Polish artists in the broader context of international women\u2019s painting, which takes on the challenge of representing the intensity of the external and internal worlds. The \u2018monstrosity-mirrors\u2019 \u2014 as Agata Bielik-Robson writes \u2014 become the \u2018eye of the Gorgon. Something that simultaneously frightens, overwhelms, takes one\u2019s breath away, but also summons, demands, interpellates. In the context of current social transformations, the postulates of equal access to reproductive and sexual rights, and the race and class struggles, women\u2019s painting provides an important contemplation on the violence inscribed in the orders of seeing and consuming images \u2014 how we look at them, what we see, and how others see us. And yet, this is not the kind of painting that seeks to forcibly instruct, provide current affairs commentary, or to admonish. Rather, it calls for alternative scenarios and, most of all, the freedom of expression and the presence of multiple, intersecting identities.<\/p>\n

Artists:
\nLena Achtelik, Darja Bajagic, Gosia Bartosik, Kamilla Bischof, Agata Bogacka, Martyna Borowiecka, Agnieszka Brze\u017ca\u0144ska, Chelsea Culprit, Martyna Czech, Olga Dmowska, Angela Dufresne, Isabelle Fein, Viola G\u0142owacka, Penny Goring, Jenna Gribbon, Hyon Gyon, Karolina Jab\u0142o\u0144ska, Katarina Janeckova, Cheyenne Julien, Ewa Juszkiewicz, Irini Karayannopoulou, Allison Katz, Simone Kennedy Doig, Caitlin Keogh, Stanislava Kovalcikova, Dominika Kowynia, Sarah Ksieska, Katarzyna Kuku\u0142a, Agata Kus, Sasa Lubinska, Reba Maybury, Monika Misztal, Magdalena Moskwa, Marta Nadolle, Paulina O\u0142owska, Julia Poziomecka, Christina Quarles, Autumn Ramsey, Megan Rooney, Dana Schutz, Tschabalala Self, Agata S\u0142owak, Paulina Stasik, Frieda Toranzo Jaeger, Alex Urban, Aleksandra Waliszewska, Ambera Wellmann, Issy Wood, Amelie von Wulffen<\/p>\n

Curator:
\nNatalia Sielewicz<\/p>\n

Please note some artworks in the exhibition are recommended for mature audiences only.<\/p>\n

 <\/p>\n